Kent

  • Saint-Mary's Church te Patrixbourne (Kent)

    Saint-Mary's Church te Patrixbourne

     

    Geschiedenis.

    Deze plaats en haar kerk zijn reeds in 1086 geciteerd in het Domesday Book.  Zij behoorden enige tijd tot de familie Patric, een lijn van Keltisch-Scandinavische origine, vastgelegd in Normandië en die zich sterk verrijkte tijdens de verovering in 1066. 

    Rond 1200 schenkt een andere Normandische edelman, Jean de Préaux, deze aan de Augustijnenpriorij van Beaulieu, in de omgeving van Rouen maar het gebouw was toen reeds voor het grootste gedeelte afgewerkt.  Later ging het patronaatschap over aan de Augustijnen van Merton in Surrey, die het behielden tot en met de Reformatie.

     

    Beschrijving.

    De Romaanse kerk had een heel eenvoudig plan met een niet overwelfd, lang en breed schip van 9,50 op 4,50 meter, in het oosten gevolgd van een rechthoekig koor dat iets kleiner is met 7,50 op 4,30 meter en beëindigd door een vlak kooreinde doorbroken met een drielicht met daarboven een roostervenster.  Enkel in het zuiden was het schip geflankeerd met een brede zijbeuk van 2,50 meter.  Het vierkante klokkentorenportaal bevond zich vreemd genoeg in het midden van deze zijbeuk.

    Het herwerken achteraf hebben het aanbrengen van brede vensters teweeggebracht in de 14de eeuw met nadien een herwerking in de 15de eeuw van het oostelijke uiteinde van de zijbeuk en vooral de oprichting in 1827 van een tweede zijbeuk in het noorden waarin men de ingang van de 12de eeuw en een boog van de 14de eeuw hergebruikt heeft.  Belangrijke restauraties, gefinancierd door de markies Conyngham, hebben het koor in 1849 en de toren in 1855 herwerkt.  Andere meer bescheiden restauraties hadden plaats in 1939 en 1954.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    Het originele metselwerk bestaat zoals geregeld op het platteland van Kent en Sussex uit zeer zware blokjes van silexsteen in een dikke mortellaag.  Op dit hard metselwerk komen vooral elementen met lijstwerk beter uit, uitgevoerd in steen van Caen met voetmuren, gootklossen en in het koor de schuin afgewerkte band die de steungedeelten van de vensters verlengen.  Gans het metselwerk is eveneens in steen van Caen.  De massieve klokkentoren verheft zich bovenaan de daken en wordt bekroond met een hoge spits van 8 zijden.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    De grootste interesse van deze kerk gaat uit naar de hoofdingang in het zuiden.  Vooreerst bemerkt men in de zuidelijke muur van het koor, aan de eerste travee, een nauwe deur met een mooi geometrisch decor van staafvormige kanteelversiering, gebroken staven van 2 verschillende types, zaagtanding aan de booglijsten, lofwerk aan de dekstukken en eierlijsten aan de kapitelen met daarboven een gebroken borstbeeld, waarschijnlijk van een vrouw.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    De basis van het klokkentorenportaal versiert zich met het meest weelderige portaal.  Onder een heel puntig driehoekig fronton dat weinig uitsteekt op de muur en met een kordonlijst van staafvormige kanteelversiering, opent zich bovenaan een kleine nis in rondboog begiftigd met een voetring dat heel erg verminkt een Agnus Dei inhoudt.  Onderaan valt een ingang met 5 booglijsten afwisselend terug op de vierkante pijlers en op de colonnetten.  Zij omkaderen een timpaan dat volledig is gebeeldhouwd.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    Als het deel van het portaal met zijn driehoekig fronton afgelijnd met een kordonlijst van staafvormige kanteelversiering overeenkomsten bezit met het oorspronkelijke gebied van Patric, te Foulognes-en-Bessin en met de oude gevel van Sainte-Croix van Saint-Lô, dan heeft het decoratieve niets gemeen met Normandië maar waarschijnlijk met de regio's tussen Loire en de Gironde.

    Het timpaan dat ernstig verweerd is door de tand des tijds, hield als centraal motief een zittende Christus in met het hoofd omringd van een kruisvormige stralenkrans en ingeschreven in een mandorla dat door 2 rechtstaande engelen wordt ondersteund net zoals bij de ingang van de kathedraal van Rochester.  Andere kleinere engelen lijken zich aan weerszijden te verzamelen.  Het linteel dat het timpaan ondersteunt en nog meer verweerd is, hield paren in van 2 tov elkaar gestelde griffoenen zowel links als rechts en in het centrum rankenversiering dat een zittende figuur omkaderde dat niet meer te herkennen is.  De samenstelling is relatief onhandig, heel wat minder dan te Rochester.  De kleinere Christus heeft er geen plaats die hem toekomt.  Maar het plezier van de beeldhouwer bestond erin te experimenteren met een veelvoud van kleine figuren.  Met een heel groot reliëf heeft hij praktisch op 2 plannen gewerkt.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    De booglijsten zijn geanimeerd door een veelvoud van figuren.  Onder een archivolt uitgewerkt met minuscule zaagtanden vormt de rankversiering aan de buitenste booglijst, 21 kleine medaillons met de meeste gegroepeerd in paren.  Hun serie verlengt zich naar onder door de griffoenen met vrouwenhoofd en puntige mutsen.  Het merendeel van de medaillons herbergt kleine mensenhoofden met haar en geregeld met baard of met scharrelende vogels volgens het klassieke model van de rankversiering met opvulling.  Sommigen zijn leeg gebleven.  Als het algemene aspect nabootst van wat men terugvindt te Barfrestone in dezelfde samenstelling, laat geen enkel thema dit vermoeden zelfs niet de passie van het decor.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    De volgende 3 booglijsten dragen bij het eerste een kabelmotief en motieven in een 8-vorm.  De tweede heeft monsters in een min of meer acrobatische houding afwisselend met bloemen en gebladerte en de derde met tegengewerkte gebroken staven.  De laatste die het timpaan tooit, stelt een origineel motief voor met een stilering van platte hoofden bijtend in een voetring wat heel ongewoon is op deze plaats.  Dekstukken en kapitelen van de colonnetten dragen heel gevarieerde vegetarische motieven. 

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    Aan het kooreinde ziet men bovenaan de vrijgemaakte drielichten in 1849, een roostervenster met 8 spaken waarvan er 4 worden ingeslikt door monsterachtige hoofden.  Dit is een identiek gedeelte zoals men ziet te Barfrestone waarschijnlijk van hetzelfde atelier.

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

     

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    engeland,kent,portaal,kapiteel

    Het geheel is heel origineel zodat men het met zekerheid kan dateren en dit bij afwezigheid van geschreven documenten.  Men is heel zeker dat dit geheel dateert van het einde van de 12de eeuw, van rond 1170 of 1180.  Het onderzoek van het beeldhouwwerk van Barfrestone dat van hetzelfde atelier uitging, bevestigt deze indruk.

     

    Bronnen.

    - Lucien Musset in Angleterre romane I; Editions de Zodiaque; la Nuit des Temps 59; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1983.

    - Mary Berg in A visitors Guide to St. Mary's Church, Patrixbourne Kent; Patrixbourne with Bridge PCC 2003.

     

     

  • Sint-Nicolaschurch te Barfrestone (Kent)

    Sint-Nicolaschurch te Barfrestone

     

    Geschiedenis. 

    De eerste stenen kerk te Barfrestone werd gebouwd na de Normandische verovering van Engeland, rond het jaar 1080 en sporen van het eerste gebouw kan men nog voornamelijk bemerken aan de westzijde.  Honderd jaar later, rond 1170-1180, werd de kerk bijna volledig herwerkt.  Het was in deze periode dat de prachtige versiering werd aangebracht met op voorhand gekapte stenen van hoge kwaliteit.  Eigenlijk waren deze delen oorspronkelijk bestemd voor een grote gebouw dan te Barfrestone.  Het resultaat was een spectaculaire, mooie versierde kerk die we vandaan nog kunnen aanschouwen.

    In 1840-1841 verkeerde de kerk in een uitermate slechte toestand en kreeg een algehele herstelling.  Dit werd voorzichtig aangevat door architect RC Hussey, met respect voor zijn originaliteit.  Dat men de kerk vandaag nog in een zodanig mooie toestand kan aanschouwen is mede dankzij deze architect.

    Barfrestone wordt algemeen beschouwd als de prachtigste Romaanse kerk die men in de streek van Kent terugvindt.

     

    Beschrijving.

    Het plan van de kerk is vrij eenvoudig van opvatting met 2 rechthoeken die achter elkaar gezet zijn.  Het schip meet ongeveer 8 op 6 meter en het koor 5 op 4 meter met een kooreinde dat zich hoger bevindt.  Het koor werd voor een groot deel gereconstrueerd in 1840-1841 maar waarbij men de samenstelling respecteerde en men de gebeeldhouwde materialen opnieuw ging gebruiken.  De toegang bevindt zich aan de zuidelijke zijde, ongeveer in het midden van het schip, met een prachtige versierde toegang.  Een nauwe ingang die nu dichtgestopt is, opende zich op de 1ste koortravee.

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    De buitenzijde stelt ongeveer overal 2 niveaus voor waarvan de tegenstelling goed merkbaar is.  Onderaan zijn de muren opgericht met lokale silexstenen en stelt geen enkel decor voor, uitgezonderd de hoekverbindingen.  Bovenaan de uitstekende kordonlijst, is het gedeelte in maatstenen van Caen opgericht en heel methodisch versierd met afwisselende brede en nauwe bogen waarbij het gedeelte gans bovenaan is begiftigd met een andere uitstekende kordonlijst en blinde boogreeksen.  Hun omtrek aarzelt wat tussen een rondboog en een spitsboog.  Een gootklos met grote modillons kenmerkt de omtrek van de basis van het dak.

    De binnenzijde werd volledig herdaan tijdens de Victoriaanse periode zodanig dat met nog onmogelijk lijkt om een onderscheid te maken tussen wat nog origineel is uitgezonderd de verhoudingen van de oostelijke muur van het schip.  Dit betreft de triomfboog met zijn geometrisch decor met gebroken staven en beide nissen die deze begrenst.  Voordien was het koor versierd met beschilderingen waarvan men gelukkig de ingekleurde ontwerpen heeft behouwen.  Een gordijn bezette zoals geregeld het onderste gedeelte van de muren.  Aan het kooreinde kon men van onder naar boven een fries van medaillons met gezichten, een Griekse fries die liep aan de basis van de vensters, bisschoppen rechtstaand in de hoeken en links de Aanbidding van de Wijzen dat in 2 scenes verdeeld was, en tenslotte engelen en heiligen herkennen.  Op de zijmuren herkende met links de Voorstelling in de Tempel en rechts vrouwenfiguren en bedienaars.  Grote personages vond men terug aan de insprong van de vensters.  Deze fresco's behoorden tot het laatste kwart van de 12de eeuw.  Uitgezonderd sporen hiervan in de noord-oostelijke hoek, is dit alles verdwenen.

    Het is vooral het gebeeldhouwde decor wat nu de aandacht trekt te Barfrestone en voor het zuidelijke portaal van het schip.  Het portaal wordt omkaderd door 2 paar colonnetten met kapitelen gebeeldhouwd met leeuwen, monsterdieren en vooral ridders met gerichte lans.  Drie booglijsten omkaderen het timpaan.  De buitenste booglijst draagt op iedere sluitsteen een mandorla omkaderd met palmetten.  In iedere mandorla bevinden zich 2 personages in zwak reliëf, met gevarieerde houdingen.  Sommige zijn figuren van de dierenriem of van de maandelijkse activiteiten maar ook een Samson met de leeuw.  De middelste booglijst houdt parallel een cirkelvormige medaillon in, per sluitsteen met nog meer gevarieerde scenes die moeilijker te ontleden zijn.  Van links naar rechts ontwaart men een aap die een geit berijdt, een ridder, 2 jachthonden, een valkenier te paard, enz... en aan de sleutel een bisschop.  De binnenste booglijst bezit palmetten ingelegd met parels.

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    Het goed bewaarde timpaan houdt in het midden een Christus in majesteit in, ingeschreven in een mandorla.  Hier is de Redder ipv omkaderd te zijn met engelen, of de symbolen van de Evangelisten, meer verloren in een maas van rankversiering van wijnstokken.  Men onderscheidt er ook bustes van engelen of gekroonde koningen en vogels.  Deze samenstelling vindt men, zonder een parallel in Engeland, terug in het westen van Frankrijk, meer bepaald te la Lande-de-Fronsac, in de omgeving van Saint-André-de-Cubzac in de Gironde. 

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    De kleine deur van het koor heeft enkel een geometrisch decor met zaagtanding maar de boog van de eerste verdieping houdt vergane resten in van een grote figuur waarschijnlijk Sint-Michiel die de draak verslaat, onder een nis voorzien van kanteelversiering.  Deze werd uitgevoerd op verschillende, aaneensluitende platen en is verplaatst geweest.

    engeland,kent,kapiteel,modillon

     

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    Het kooreinde dat herwerkt geweest is in de Victoriaanse periode, heeft een puntgevel doorbroken met een groot roostervenster bovenaan een fries van boogreeksen en een gootklos van modillons.  Heel erg verwant met deze van Patrixbourne roept zij door haar spaken in de vorm van colonnetten deze van Saint-Etienne te Beauvais op.  Op de omtrek bemerkt men gevleugelde dieren en gebladerte, en in de medaillons de resten van de symbolen van de Evangelisten.  Een gravure van de 18de eeuw wijst erop dat het omkaderd kon zijn met een Christus geplaatst in een nis bovenaan het roostervenster maar dit blijft heel onzeker.  Enkel de arend van de heilige Johannes is nog goed te onderscheiden.  In een nis links verheft zich een ridder waarbij de verwantschap met het decor in de Poitou en de Saintogne niet ontbreekt.  Zou het gaan om het gekende thema van Constantin vertrappelend met de poten, het heidendom ? Hij is hier heel klein weergegeven en men bemerkt bijna niets aan de grond.  Men zou er ook Sint-Maarten kunnen in herkennen die zijn mantel verdeeld maar de arme ontbreekt.  In ieder geval gaat het om een heel ongewoon thema in Engeland ! 

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

    engeland,kent,kapiteel,modillon

     

    Bronnen.

    - Lucien Musset in Angleterre romane I; Editions de Zodiaque; la Nuit des Temps 59; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1983.

    - Edward Hessing in Barfreystone Church; Edited by Richard Hoskins 1968.

     

  • Ruïnes van de oude Sint-Jameschurch te Dover (Kent)

    Ruïnes van de oude Sint-Jameschurch te Dover

     

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

    engeland,kent,ruïne

     

     

    Permalink Categories: Kent